le poème Marie-Hélène

20140611_073320_1_1_1-2J’ai marché sur les chemins

Dans le pas des anciens

J’ai respiré de doux parfums

Ma main dans ta main

Sur ma route, j’ai rencontré

Des frères, des sœurs, des exilés

Qui comme nous avaient choisi

De faire un break dans leur vie…

Ils venaient de toute le pays

la Chine, la Suisse et l’Italie

la Belgique, les Etats Unis

Nous étions tous hors du nid…

Au petit matin la lumière

Venait nous réchauffer le cœur

Je disais souvent des prières

Devant ce tableau enchanteur …

Mon sac à dos pesait bien lourd

Et j’étais parfois fatiguée

Car nous marchions huit heures par jour

Par tous le temps, vers les sommets

Après la France traversée

l’Espagne nous a ouvert les bras

Avec les monts des Pyrénées

Nous avons tous uni nos voix

les belles églises et leur mystère

jalonnaient nos longues journées

Et c’est à l’abri des fougères

Que nous parlions sans nous gêner

Certains racontaient les galères

moment douloureux du passé

Alors enfin c’était la bière

Qui venait nous réconforter

En arrivant à Santiago

la terre promise, l’eldorado

Ce fut le soleil après la pluie

Comme une cerise sur un gâteau

Marie-Hélène (sept. 2014)

Une amie de cœur

Bezoek

image

4 mei – Zondag ochtend. Nog 16 km te gaan tot in Saint Amand Montrond. Op de helft van de weg hou ik een halte en stap ik even de kerk binnen. Een kleine onderbreking. Net voor Saint Amand Montrond heb ik het geluk nog een supermarkt open te vinden. Ik ga opzoek naar een product om mijn schoenen waterdicht te houden en een dessert ‘aardbeien’ voor tijdens de picknick. Net aangekomen aan de kerk komen de mensen naar buiten, de misviering is net gedaan. Ik ga de kerk binnen en steek een kaarsje aan. Bij het buiten gaan neem ik plaats op een bankje in de tuin van de kerk. Schoenen en kousen uit. Net een smsje ontvangen “Nog een half uurtje”. Een onverwacht bezoekje vanuit België. Ik neem mijn dagboek en geniet van het zonnetje. Een half uur later, een gekende wagen. Janus en Tineke zijn aangekomen. Een blij weerzien en fijne verrassing.  Ik geniet van hun aanwezigheid en nemen rustig samen een picknick. Nadien nog een terrasje voor een koffie en een ijsje voor een kleine deugniet. Een korte wandeling door de stad om dan afscheid te nemen. Mijn reis gaat nog vier kilometer verder richting Bouzais waar ik in de ‘refuge pour pelerin’ zal overnachten. Een fijne, rustige ontspannende zondag.