Over mij

Mijn naam is Jasmine Debels. Geboren in 1971 . Op jonge leeftijd nam ik afscheid van iemand die me heel dierbaar was, vanaf dat moment had ik het gevoel dat ik mijn enige houvast had verloren. Een bijzondere vrouw, mijn doopmeter, waar ik een bijzondere en diepe band meehad.

Al heel vroeg ging ik op zoek naar wie ik in werkelijkheid ben. Verschillende wegen heb ik bewandeld. Allen hebben ze me veel bijgebracht. Vandaag kan ik zien dat al deze wegen eigenlijk een enkele weg zijn. Een weg naar bevrijding.
Een voortdurende blijvende groei in dankbaarheid.

In 2014 wandelde ik mijn eerste pelgrimstocht van België naar Santiago de Compostela. Drie maanden onderweg. Deze voor mij gezonde manier van leven bracht een grote verandering in mijn leven. Al snel riep mijn lichaam, geest en ziel om terug onderweg te zijn daar waar ik me thuis voel.

In 2015- 2016 creëerde ik de weg van ‘de buizerd’, 80 dagen stappen in eigen land, een pelgrimstocht van zo een 1600km langs alle nog bestaande Sint Jacobskerken.

In 2017 vertrok ik voor drie maanden stappen in Frankrijk. Daar leerde ik la Voie de Rocamadour kennen. Een bijzondere plaats die me in contact bracht met het ‘vrouwelijke’ in de wereld en vooral in mezelf. Daar waar het me duidelijk werd dat mijn volgende tocht naar Assisi zou zijn.

In 2018 vertrok ik voor een lange tocht van 8 maand vanuit België richting Zuid Italië en terug naar België. Een weg die mij terug bracht naar mijn ‘Zijn’ en mij in contact bracht met bijzondere krachtplaatsen zoals Monte San’t Angelo, Assisi, Basilica del Archangelo Michele in Pavia, Sacra di San Michèle, La Verna, fraternita di Romena, Vezelay, Mont Saint Michel op de weg van Aertsengel Michael en Fra Franciscus.
Op deze weg werd ik bewust dat mijn verhaal rond pelgrimeren begon in 2013 op de rots ‘Rocher Saint-Michel d’Aiguilhe’ in le Puy.

In 2019 wandel ik verder op de weg van de ‘Buizerd’… om deze op punt te stellen en jullie de mogelijkheid te geven deze zelf te bewandelen…

ondertussen gaat mijn persoonlijke weg ook verder en vertrek ik straks richting Jeruzalem…

Wie weet tot ergens onderweg.

Jasmine Marie Josee

43117153_10155796782907129_3345214782629216256_n

Copyright Els Van Bosbeke

Je m’appelle Jasmine Marie-José. Je suis née en 1971 à Menin. Fille de parents divorcés qui grandie entre deux frères. Très jeunes je perds quelqu’un de très cher. À partir de ce moment je perds le seul soutien que j’avais. Très tôt je suis à la recherche de qui je suis vraiment. J’ai parcouru différents chemins. Tous m’on beaucoup apportés. Aujourd’hui je peux voir que tous ces chemins n’en forme qu’un. Le chemin de la délivrance. Les qui ou quoi, que j’ai pu rencontrer en cours de route, tous m’ont aidée à grandir. Une croissance continue en gratitude.

Le pèlerinage est devenu une partie de ma vie. Une façon de voyager qui m’apporte calme, silence, pureté, harmonie, en connexion avec moi-même et l’autre, la nature et l’essentiel.
Un chemin que j’aime partager avec les autres, de façon à vous inviter, à travers mes propres expériences, à prendre le chemin, votre chemin. Une façon de ‘voyager’ dans le plus large sens du mot. Un chemin ou les frontières s’estompes et ou les liens sont présents.
Mag ik vragen de teksten en beelden niet uit de context te halen of kopiëren zonder voorafgaande toestemming. Dank je, Jasmine Marie-José

2 gedachtes over “Over mij

  1. Dag Jasmine,
    Ondertussen zit mijn Camino met de fiets er ook reeds een maand op. Een maand vliegt voorbij… maar de voorbije maand juli die zal toch wel blijven hangen in mijn leven! Denk dat die tocht je leven terug een wending laat nemen. Hoeft daarom niet meteen een bocht te zijn, maar het laat toch iets ijzersterk achter.
    Wil je toch een dikke proficiat geven, op zijn Westvlaams dan maar! Een dikke pieper up je koke. Je blog was prachtig, totaal anders dan wat je alledaags leest. Het gaf een inkijk op je alledaags leven. Mijn lief was echt weg van de zinsbouw, en inhoud ervan. Ik eveneens, maar vooral van de weinige,maar steeds uitstekende foto’s.
    De Camino, die vergezelt een mens de rest van zijn leven. Gek hé maar de Camino is dat ook niet een sneeuwbal, die anderen aanzet? Na mijn thuiskomst, zijn er toch enkele in mijn omgeving die er reeds over praten.
    Ook ik heb op aandringen van mijn lief een blog opgezet. Niet meteen de bestseller van het jaar. Maar is altijd leuk als herinnering nadien. Wat ik wel veel koester is de foto site, die op enkele zaken na bijna klaar is. Gewoon foto’s zoals ik de Camino beleefd heb. Geen beroepsfotografie, ook niet van die lightroom en weet ik veel van die toestanden. Bekijk het gerust eens als pelgrim, of als fotografe.
    perfietsnaarcompostela.wordpress.com
    https://www.flickr.com/photos/brunodebruyne/sets/
    Met beleefde groet,
    Debruyne Bruno.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s