Over mij

Mijn naam is Jasmine Marie José Debels. Geboren in 1971 . Op jonge leeftijd nam ik afscheid van iemand die me heel dierbaar was, vanaf dat moment had ik het gevoel dat ik mijn enige houvast had verloren. Een bijzondere vrouw, mijn doopmeter, waar ik een bijzondere en diepe band meehad. Een vrouw die me onvoorwaardelijk lief had.

Rond deze periode (de leeftijd van mijn puberteit) keerde ik mijn rug toe naar de kerk. Ik zag, hoorde, voelde handelingen rond mij die voor mij haaks stonden aan wat in oorsprong de ‘Bron’ is.

Al heel vroeg ging ik op zoek naar wie ik in werkelijkheid ben. Verschillende wegen heb ik bewandeld. Allen hebben ze me veel bijgebracht. Vandaag kan ik zien dat al deze wegen eigenlijk een enkele weg zijn. Een weg naar bevrijding.
Een voortdurende blijvende groei in dankbaarheid.

In 2013 sta ik op een rots, in een kapel en spreek ik uit ‘vroeg of laat ga ik pelgrimeren’. Toen wist ik nog niet dat dit het begin was van een boeiende tocht vol mysterie en geheimzinnige deuren.

In 2014 wandelde ik mijn eerste pelgrimstocht van België naar Santiago de Compostela. Drie maanden onderweg. Deze voor mij gezonde manier van leven bracht een grote verandering in mijn leven. Al snel riep mijn lichaam, geest en ziel om terug onderweg te zijn daar waar ik me thuis voel.

In 2015- 2016 creëerde ik de weg van ‘de buizerd’, 80 dagen stappen in eigen land, een pelgrimstocht van zo een 1600km langs alle nog bestaande Sint Jacobskerken.

In 2017 vertrok ik voor drie maanden stappen in Frankrijk. Daar leerde ik la Voie de Rocamadour kennen. Een bijzondere plaats die me in contact bracht met het ‘vrouwelijke’ in de wereld en vooral in mezelf. Daar waar het me duidelijk werd dat mijn volgende tocht naar Assisi zou zijn.

In 2018 vertrok ik voor een lange tocht van 8 maand vanuit België richting Zuid Italië en terug naar België. Een weg die mij terug bracht naar mijn ‘Zijn’ en mij in contact bracht met bijzondere krachtplaatsen zoals Monte San’t Angelo, Assisi, Basilica del Archangelo Michele in Pavia, Sacra di San Michèle, La Verna, fraternita di Romena, Vezelay, Mont Saint Michel op de weg van Aertsengel Michael en Fra Franciscus.
Op deze weg werd ik me toen bewust wat ik in 2013 had uitgesproken op de rots ‘Rocher Saint-Michel d’Aiguilhe’ in le Puy.

Door de jaren pelgrimeren werd ik me bewust dat de beweging die ik nam ten opzichte van de kerk, de instantie, ik hierdoor ook mijn rug had toegekeerd naar het ChristenZijn, en zelfs nog veel verder… En het goddelijke in mezelf. Persoonlijke ervaringen op de weg deden me twijfelen vauit een oordeel hebben over mezelf… angst van wat anderen zouden denken of zeggen…deze ervaringen kan en wens ik vandaag niet meer te ontkennen ze maken deel uit van wie ik ben in oorsprong.

In 2019 wandel ik verder op de weg van de ‘Buizerd’… om deze op punt te stellen en jullie de mogelijkheid te geven deze zelf te bewandelen…

Ondertussen gaat mijn persoonlijke pelgrimstocht verder. Met mijn bagage aan ervaringen vanuit mijn dagelijks leven en vanop het onderweg zijn de laatste 5 jaar, wens ik deze te integreren in mijn dagelijks leven in verbinding met mezelf, mijn Zijn, mijn ‘bron’ … om van hieruit me te verbinden met anderen. Een weg naar SamenZijn In AllEenheid.

En wie weet mag ik je ergens ont-moeten onderweg en wandelen we een stukje samen…

Jasmine Marie José

Je m’appelle Jasmine Marie-José. Je suis née en 1971 à Menin. Fille de parents divorcés qui grandie entre deux frères. Très jeunes je perds quelqu’un de très cher. À partir de ce moment je perds le seul soutien que j’avais.

Vers cette période (l’âge de mes 14 ans), je me suis tourné le dos à l’église. J’ai vu et ressenti des choses qui étaient en contradiction avec ce qui était proclamé à l’homme.

Très tôt je suis à la recherche de qui je suis vraiment. J’ai parcouru différents chemins. Tous m’on beaucoup apportés. Aujourd’hui je peux voir que tous ces chemins n’en forme qu’un. Le chemin de la délivrance. Les qui ou quoi, que j’ai pu rencontrer en cours de route, tous m’ont aidée à grandir. Une croissance continue en gratitude.

En 2013, je suis sur un rocher, dans une chapelle et je prononce ‘tôt ou tard je vais faire un pèlerinage ‘. A ce moment je ne savais pas que c’était le début d’un voyage fascinant plein de mystère et de portes mystérieuses.

En 2014, j’ai fait mon premier pèlerinage de Belgique à Saint-Jacques-de-Compostelle. Trois mois à pied sur la route. Cette démarche sain, mode de vie m’a apporté un grand changement dans ma vie. Très vite après, mon corps, mon esprit et mon âme et… m’appeler pour être de retour sur le chemin où je me sente rentrer à la maison.

En 2015-2016, j’ai créé le chemin de ‘ la buse ‘, 80 jours dans mon pays la Belgique. Un pèlerinage de 1600 km le long de toutes les églises Saint Jacques encore existantes.

En 2017, je suis parti pour trois mois en France. J’y ai rencontré La Voie de Rocamadour. Un endroit spécial qui m’a mis en contact avec ma « féminité » dans le monde et surtout en moi-même. Là où il est devenu clair pour moi que mon prochain pèlerinage irai direction à Assise.

En 2018, je suis parti pour un long voyage de 8 mois de la Belgique vers le sud de l’Italie et de retour en Belgique. Une route qui m’a ramené vers qui j’étais vraiment, « être » et m’a mis en contact avec des lieux spirituelle tels que Monte San’t Angelo, Assise, Basilique del Archangelo Michele à Pavie, Sacra di San Michèle, La Verna, Fraternita di Romena, Vézelay , Mont Saint Michel sur la route de l’archange Michael et Fra Franciscus.
Sur cette route, j’ai pris conscience de ce que j’avais dit en 2013 sur le Rocher ‘ Rocher Saint-Michel d’Aiguilhe ‘ au Puy….

Au cours des années de pèlerinage, j’ai pris conscience que le mouvement que j’ai pris par rapport à l’église, j’avais aussi tourné le dos de ce qui est le Christianisme et même beaucoup plus loin… Les expériences personnelles sur la route m’ont fait douter, non de ce que je recevais, mes d’avoir un jugement sur moi-même, la peur de ce que les autres penseraient ou diraient… Aujourd’hui ces expériences peuvent et je ne souhaite plus les nier qu’elles font partie de qui je suis à l’origine…

En 2019, je continue à marcher sur la route de ‘la Buse’ … Pour mettre le chemin au point et vous donner l’occasion de le marcher..

Pendant ce temps, mon pèlerinage personnel continue. Avec mes expériences dans ma vie quotidienne et les pèlerinages des 5 dernières années, je souhaite les intégrer dans ma vie quotidienne en relation avec moi-même, mon “être”, ma source et à partire de la aller en relation avec les autres.

Et qui sait peut-être qu’en ce rencontrera sur le chemin et que nous marcherons un bout de chemin ensemble.

Jasmine Marie José
Mag ik vragen de teksten en beelden niet uit de context te halen of kopiëren zonder voorafgaande toestemming. Dank je, Jasmine Marie-José

2 gedachtes over “Over mij

  1. Dag Jasmine,
    Ondertussen zit mijn Camino met de fiets er ook reeds een maand op. Een maand vliegt voorbij… maar de voorbije maand juli die zal toch wel blijven hangen in mijn leven! Denk dat die tocht je leven terug een wending laat nemen. Hoeft daarom niet meteen een bocht te zijn, maar het laat toch iets ijzersterk achter.
    Wil je toch een dikke proficiat geven, op zijn Westvlaams dan maar! Een dikke pieper up je koke. Je blog was prachtig, totaal anders dan wat je alledaags leest. Het gaf een inkijk op je alledaags leven. Mijn lief was echt weg van de zinsbouw, en inhoud ervan. Ik eveneens, maar vooral van de weinige,maar steeds uitstekende foto’s.
    De Camino, die vergezelt een mens de rest van zijn leven. Gek hé maar de Camino is dat ook niet een sneeuwbal, die anderen aanzet? Na mijn thuiskomst, zijn er toch enkele in mijn omgeving die er reeds over praten.
    Ook ik heb op aandringen van mijn lief een blog opgezet. Niet meteen de bestseller van het jaar. Maar is altijd leuk als herinnering nadien. Wat ik wel veel koester is de foto site, die op enkele zaken na bijna klaar is. Gewoon foto’s zoals ik de Camino beleefd heb. Geen beroepsfotografie, ook niet van die lightroom en weet ik veel van die toestanden. Bekijk het gerust eens als pelgrim, of als fotografe.
    perfietsnaarcompostela.wordpress.com
    https://www.flickr.com/photos/brunodebruyne/sets/
    Met beleefde groet,
    Debruyne Bruno.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s