Gedragen

Mignieres-Bonneval 

Hier een kortfilm van mijn dag
In de regen verlaat ik Mignieres nadat Geoffroy-(Godfried) mijn credential afstempeld. 

Onder mijn trouwe regenvriend de paraplu komt het liedje ‘onders moeders paraplu’ bij me op. Vanuit volle borst laat ik de noten van dit kinderliedje zich verspreiden over het landschap. 

Ik blijf stilstaan en draai rond. Wijdse vlakten. Dorpen in de velden. Openheid, ruimte. Een beeld uit het ver verleden. Een herinnering. 15 augustus, de dag van Moederdag, startte mijn tocht met een bezoek aan mijn mama en waar ook Liudmila was. ’s Morgens wandelde ik met mijn mama in het dorp. Haar hand zocht mijn hand. Samen. Hand in hand, verbonden. Het raakte me. Voelde warm. Wat voelde het goed dit gevoel terug mogen voelen na zoveel jaren. Nu sta ik hier ten midden de velden. Mijn voeten stevig op de grond. Gedragen, gedragen door moeder. Zich gedragen mogen voelen, mogen dragen.

Tot in de namiddag blijft het regen, het kan me niet deren, want voor mij schijnt ergens wel de zon.

Ik voel dat ik nood heb om weinig woorden te gebruiken om mijn weg te beschrijven. Ik laat de woorden voor wat ze zijn zodat ik alles ten volle kan beleven, voelen, transformeren.  Deze keer zullen jullie geen volle verhalen lezen, wel zal ik jullie via beelden meenemen.

Veel liefs aan allen en een fijne dag.