La pomme de Geofroy

Posted on by

DSCF5346

3 april – Mijn wekker loopt af om 6:30 om een uurtje nadien te vertrekken richting Dinant. Ik kan vandaag de lagere temperatuur heel goed verdragen. Het is alsof mijn rugzak vandaag ook veel minder weegt. Het stappen gaat vlot. In de Abdij van Leffe ga ik om mijn stempel voor in mijn credential. Jammer, genoeg kan ik de binnenkant van de Abdij niet zien. Gesloten in 2014 staat in grote letters vermeld. Dinant voelt voor mij somber aan. De vele zaken staan te koop of leeg. La grotte prehistorique staat erbij als een plaats midden in de woestijn, roest en onbruikbaar.

Op de middag geniet ik van een rustpauze in compagnie met Mevr. Gans. Samen eten we ‘la pomme de Geofroy’, een appel die ik de dag voordien kreeg van mijn gastheer. Na Dinant neem ik terug het GR pad. Tussen Dinant en Blaimont een prachtig stuk met bossen en open landschappen. De bossen op deze plaats stralen iets heel bijzonders uit, iets feeëriek. Tijdens een volgende rustpauze probeer ik mijn ogen wat te sluiten. De hoest houdt me wakker. Rondom het gezang van de vogels. En hier, of aan het thuisfront ze hebben allen dezelfde taal 🙂 , het brengt ook een gevoel verbondenheid. De laatste stappen zijn zwaar, eenmaal raden… bergopwaarts. Deze keer staan geen honderden denneappels als soldaatjes om me de weg te openen, wel bosanemoontjes die hun laatste kracht hebben bewaard om mij al dansend naar boven te duwen en zich voelbaar sluiten om de nacht in te gaan wanneer ik hen voorbij ben.

DSCF4715-2

Collégiale Notre-Dame

De eerste stap

Posted on by

20130729_182219_1_20140201132439573-2

De eerste stap naar Santiago de Compostela! De lichamelijke eerste stap zou april 2014 zijn, welke dag is nog niet gekend. Eigenlijk kwam mijn eerste stap al veel langer.

Deze zomer op mijn terugweg van Portugal naar België, zag ik een buizerd vliegen hoog boven de rotsen. De buizerd daalde om te rusten op een rots. Liudmila, mijn metekind was toen aan mijn zijde. Ik wou dit delen met haar en de buizerd laten zien. Ik parkeerde de wagen langs de weg. Terwijl we stonden te wachten tot de buizerd terug zou gaan vliegen, hoorden we op de achtergrond geklater van stromend water. We draaiden ons om en zagen er een brugje. Beiden nieuwsgierig wat er aan de andere kant van het kabbelend beekje was, kwamen we op een mooie open plaats met een kapel en wat verder zag ik de schelp van Santiago de Compostela. We waren blijkbaar op één van de wegen die leiden naar Compostela. Na een korte pauze keerden we terug naar de wagen. De buizerd zat er nog altijd. Ik dacht we hebben de buizerd niet zien wegvliegen, wel hebben we een mooie plaats ontdekt. We stapten de auto terug in. Kort erna vloog de buizerd weg. Kilometers verderop zien we een andere buizerd, we volgen hem met de wagen. Een oude abdij, een Sint Jacobschelp.

28 februari.

We zijn bijna een maand verder en nog een maand te gaan voor mijn uiteindelijk vertrek op 5 april.  De rugzak is gevuld met het belangrijkste. Soms komen er nog dingen bij en andere zaken gaan eruit. Niet gemakkelijk wanneer ik me wil beperken tot een minimum en toch wil zorgen voor enig comfort. Comfort betekent hier voor mij, geen koud hebben, een goede nachtrust en geen pijnlijke voeten. Hoewel dit laatste waarschijnlijk niet te vermijden zal zijn.

Enige twijfel ontstaat er of ik toch geen camera zou meedoen. Oorspronkelijk was ik dit niet van plan omwille van het gewicht en om afstand te doen van materie…. Jasmine op stap zonder camera….hmmm

Hoe meer ik ga wandelen en bewust wordt van mijn tocht naar Compostela, hoe meer ik besef dat je niet zomaar zonder reden zo een tocht onderneemt. Een innerlijke reis van loslaten en vernieuwen. In de hoop dat wat op mijn schouders ligt draaglijker mag worden, een plaats zal krijgen, om dan op het einde van de weg hand in hand verder te mogen wandelen. En hoe meer ik eraan denk, hoe meer ik het gevoel krijg dat deze groter wordt. Eén iets is zeker de wilskracht is aanwezig. Een boodschap die ik aan mezelf graag meegeef is aanwezig te zijn in het NU, met mildheid, zorg en liefde voor mezelf.