Wandelen in Stilte

Op 19 januari 2019 wandelen we in Stilte een 20 km.

In de stilte kunnen we onszelf beluisteren, een weg van bewustwording. Stilte hoef je niet enkel zittend of liggend te ervaren, ook in beweging kan je de stilte in jezelf ervaren, zelfs in een luidruchtige omgeving.
Een weg naar diepere verbondenheid met jezelf en de ander.

We starten in Gent, Steendam 11 om 9u30 en wandelen tot aan Waarschoot.

Breng eventueel een picknick mee voor wie wenst.

In Gent kan je parkeren aan Gent-Dampoort. In Waarschoot kan je om ’15 min na het uur de trein nemen naar Gent

Wens je en voel je de nood om in woorden te gaan, het kan.
Hierin kan men eerst gaan stilstaan wat die woorden inhouden, wat gaan ze betekenen voor we er uiting aan geven, welk gewicht dragen ze, wat zit erachter, van waaruit ontstaan ze… . Het bewust hiermee omgaan brengt je de kans en de mogelijkheid dat woorden verdwijnen en waardoor je in de plaats kan gaan gewaarworden en inzichten ontvangen, waarin we zelf de kans krijgen dat de woorden een diepere betekenis krijgen binnenin jezelf en diepere waarde.

Komen ze tot uiting, graag met een gesmoorde stem zodat anderen de ruimte hebben in de Stilte aanwezig te kunnen zijn.

Vooraf inschrijven.
Maximum 12 personen.
Inschrijven via jasmine.debels@gmail.com

Graag tot dan,

Jasmine

Wandelen in Stilte

Op 12 januari 2019 wandelen we in Stilte een 14 km op de GR 128.

We wandelen een goed tempo.

We starten in Laarne dorp (aan de kerk) om 10u30 en wandelen tot aan Gent Dampoort.

Breng eventueel een picknick mee voor wie wenst.

In Laarne zijn genoeg parkeergelegenheden voor wie met de wagen komt. Je kan laarne bereiken op verschillende manieren, zowel vanuit Gent als Wetteren rijden er bussen en dit om het uur.

Wens je en voel je de nood om in woorden te gaan, het kan.
Hierin kan men eerst gaan stilstaan wat die woorden inhouden, wat gaan ze betekenen voor we er uiting aan geven, welk gewicht dragen ze, wat zit erachter, van waaruit ontstaan ze… . Het bewust hiermee omgaan brengt je de kans en de mogelijkheid dat woorden verdwijnen en waardoor je in de plaats kan gaan gewaarworden en inzichten ontvangen, waarin we zelf de kans krijgen dat de woorden een diepere betekenis krijgen binnenin jezelf.

Komen ze tot uiting, graag met een gesmoorde stem zodat anderen de ruimte hebben in de Stilte aanwezig te kunnen zijn.

Graag vooraf inschrijven.
Maximum 12 personen.
Inschrijven kan via de contactpagina of jasmine.debels@gmail.com

Graag tot dan,

Jasmine

De grens

Quievrain

Ik daal de trap af. Père Bruno komt net terug van de bakker. Verse ontbijtkoeken. Het ontbijt. ‘Un tête à tête’ . Voor mijn vertrek doe ik nog de afwas. De voordeur. Draai me om en ik kijk even om me heen als teken van afscheid en dankbaarheid.

België verdwijnt achter mij. De grenslijn. Links… Reklame borden, neon lampen, sigaretten, drank, casino’s…België. Rechts… Frankrijk lege façades.
Via de GR gelegen op de grens ontsnap ik aan de niet aantrekkelijke grensstad.

Een dier huppelt in de verte. Een wit kontje gaat op en neer. Twee lange oren zijn zichtbaar aan de horizon. Een haas. ‘Ga maar kleine, ga maar’, vertel ik hem in gedachten.

Sint-Rochus

Bosanemonen

Mijn tas trilt… Allé mijn telefoon in mijn tas. ‘Welkom in Frankrijk… Overal waar je bent gebruik je hetzelfde tarief’, de operateur. De gsm onontbeerlijk denk ik wanneer je alleen op stap gaat… De moderne pelgrim. Hoe deed de pelgrim dit lang geleden, stel ik me de vraag. Waarschijnlijk waren wel veel meer mensen te zien op landelijke wegen wandelend tussen verschillende dorpen. Vooral in de periode waar geen fiets of ander gemotoriseerd voertuig aanwezig was. In tijden waar tijd niet echt een rol speelde en tijd het leven nog niet overmeesterde.

Jonge merels laten hun gezang horen en proberen hun evenwicht te houden op de elektriciteitsdraad.
Op een paal, een Sint-Jacob schelp, teken van een plaatselijke wandelroute en een GR teken. Verleidelijk om de schelp te nemen. Eerst de andere kant op.

Jacobswegen zijn korter dan GR routes wordt soms wel eens gezegd. Jacobswegen hebben dan ook veel meer asfalt, wat dan néfast is voor de benen en vermoeiender. Je kan dan soms ook wel eens een cirkel wandelen rond een dorp om de kerk niet te vergeten. De GR paden nemen je meestal niet mee in dorpen of langs gemotoriseerde wegen. Zorgen meestal voor zachte ondergrond. En een ommetje rond om het voorgaande te vermijden is dan ook niet uitgesloten. Dan heb je de plaatselijke wandelroutes waar de inwoners hun ontspanning nemen en er prachtige soms verscholen pareltjes mag tegenkomen. Het voelt heel aangenaam en vooral vrij wanneer je je gewoon niet gaat vastpinnen op vaste wegen, op ontdekking gaat want aan een weg hangt geen enkel verplichting. Zoals nu heb ik me laten leiden door de weg. Een verrassing, een plaatselijke geitenboerderij met zijn verse geitenkaas en plattekaas.

Een nieuwbouw. Een blauwdak. Ik voel mijn wenkbrauwen naar boven gaan. Mijn kin naar binnen. ‘Wat een smaak!?’, gaat door meheen met een oordelende intonatie en denken. Oeps… volgt al heel snel. ‘Foei Jasmine, het dak is de smaak van de eigenaars, daarom het uwe niet. Wat voor hen mooi is, is daarom niet voor een ander’. Mijn oordelend gevoel verdwijnt al snel en een aangenaam gevoel vult mijn lichaam. Zonder te beseffen zitten we al heel snel in een oordelende reactie, zonder er een negatieve intentie aan vast hangt.

De klank van de eenden, het is net alsof ze lachen. Ik zie zo de muzieknoten voor me verschijnen. De eendeparen worden gemaakt. Een vrouwtje, twee mannetjes die erachter vliegen. Haaaa Haha Haha Haha