Over mij

Ik ben Jasmine Marie José Debels.

Op heel jonge leeftijd was ik reeds aangetrokken tot het onzichtbare. Ik was nieuwsgierig naar het niet tastbare, naar de Bron van het leven.

Al heel vroeg ging ik op zoek naar wie ik in werkelijkheid ben om me vrij te maken van de persoon die men zei wie ik was.

Ik heb verschillende wegen bewandeld van de psychiatrie, Santo D’aimé, emotioneel lichaamswerk tot ik in 2014 de weg nam van het pelgrimeren na verschillende signalen te hebben ontvangen. Ik kan zien dat de wegen vóór het pelgrimeren een voorbereiding waren naar mijn eigen authentieke levensweg. Een weg naar bevrijding, naar de bron in mezelf.

In 2013 sta ik op een rots, in een kapel en spreek ik uit ‘vroeg of laat ga ik pelgrimeren’. Toen wist ik nog niet dat dit het begin was van een boeiende tocht vol mysterie en geheimzinnige deuren.

In 2014 wandelde ik mijn eerste pelgrimstocht van België naar Santiago de Compostela. Drie maanden onderweg. Deze voor mij gezonde manier van leven bracht een grote verandering in mijn leven. Al snel riep mijn lichaam, geest en ziel om terug onderweg te zijn daar waar ik me thuis voel.

In 2015- 2016 creëerde ik de weg van ‘de buizerd’, 80 dagen stappen in eigen land, een pelgrimstocht van zo een 1600km langs alle nog bestaande Sint Jacobskerken in zowel het gebied Vlaanderen, als Wallonië.

In 2017 vertrok ik voor drie maanden stappen in Frankrijk. Daar leerde ik la Voie de Rocamadour kennen. Een bijzondere plaats die me in contact bracht met het ‘vrouwelijke’ in de wereld en vooral in mezelf. Daar waar het me duidelijk werd dat mijn volgende tocht naar Assisi zou zijn.

In 2018 vertrok ik voor een lange tocht van 8 maand vanuit België, Assisi, Rome ,Compostella. In Frankrijk en nog voor ik de Zwitserse grens naderde werd ik gewaar dat er iets niet juist voelde aan de weg die ik voor ogen had.Een eerste boodschap kwam in de vorm van een symbool, de tryskele. De tweede boodschap Michaël. Dit kwam meerdere keren naar me in verschillende vormen die niet altijd met mijn hoofd te vatten was. De twee boodschappen begreep ik pas toen ik aankwam in Rome. Ze brachten mij naar bijzondere krachtplaatsen zoals Monte San’t Angelo, Assisi, Basilica del Archangelo Michele in Pavie, Sacra di San Michèle, La Verna, fraternita di Romena, Vezelay, Mont Saint Michel. Ik werd me bewust dat de Aertsengel Michaël heel présent was en ik door hem al een geruime tijd werd gegidst. Mijn gids leerde me vooral te vertrouwen op mijn intuïtie en trouw te blijven aan mijn eigen authentieke weg. Sedertdien is het me duidelijk dat alles wat ik wens te plannen met mijn hoofd, dat daar niets van terecht komt. Hartsverbonden leven in het NU en daarin vertrouwen.

In 2019 vertrok ik vanuit Vézelay naar Jeruzalem voor een volgende pelgrimstocht. Na 5 dagen werd het me duidelijk dat er iets niet klopte, ik rechtsomkeer moest maken terug naar Vezelay. Vézelay die me al sedert 2014 voortdurend zaken probeert te duiden. Ik hoefde toen op dat moment niet naar Jeruzalem, wat daar was kende en voelde ik genoeg, wat in Vezelay was vroeg om meer aandacht ‘Maria van Magdala’. Ik kon er de laatste jaren ook niet aan ontsnappen. Telkens bracht mijn weg me langs hier.

In 2020 wandelde ik richting de Pyreneeën, de Catharen. Sainte Beaume via Reines le Chateau en Sainte Marie de la mer. In de voetsporen van Maria Magdalena. In deze tocht krijg ik te horen ‘Jeruzalem via Egypte’

In 2021 was het een beetje een bizar pelgrimsjaar. Eind februari stapte ik naar Vézelay vanuit België. Nadien van Dijon naar Vézelay – Vézelay naar Limoges om dan in Vézelay rond het feest van Maria Magdalena boodschappen te ontvangen dat ik rechtsomkeer moest maken richting België naar het overstromingsgebied. Waar ik 7 op 7 ,7 maanden aan een stuk coördinator was om de mensen bij te staan. Ook hier kreeg ik boodschappen deze keer niet voor mezelf, wel voor de inwoners.

In werd februari 2022 werd ik aangetrokken tot het Zuiden…. ZON, en blauwe zee. Een nieuwe tocht kwam aankloppen ik noemde hem ‘Mare a Mare. Stapte van Zuid Spanje naar Noord Spanje en terug naar Zuid Portugal. De kleuren geel en blauw waren heel présent. Ik ben op deze tocht 2 x gevallen, de boodschap was duidelijk ‘ tijd voor een vaste plaats’ . Op kantje boord overleefde ik er een sneeuwstorm. Ik had een droom’Mira Mira Mira’ . Die me bevestiging kwam brengen op mijn weg. Op mijn terug keer vanuit Fatima naar België met de bus maak ik een tussen halte in Bergerac. In Limeuil ( lezen in vogeltaal), aan de oevers van de Dordogne krijg ik verder boodschappen voor een volgende tocht, naar ‘Magdala’ gelegen aan een meer in de streek la Sologne. Die tocht deed in het najaar 2022. Gent naar Parijs en zo verder naar la Ferte Imbault.

In februari 2023 van le Puy en Velay ,met een bezoekje aan Aiguilhe met de kapel van Aertsengel Michaël richting Cahors. Op die tocht kreeg ik voortdurend boodschappen die te maken hadden met hiërogliefen.

In april 2023 leefde ik 2,5 maand in Egypte, vooral in de Luxor vallei en Aswan. Ik voelde me er onmiddellijk thuis. Egypte was me niet onbekend. Ik leefde telkens 7 dagen op één vaste plaats in een appartement waar ikzelf kon koken, om dan van daaruit te voet naar de plaatsen te gaan waar ik me toe aangetrokken voelde. In Luxor leerde ik Samir kennen, een bijzondere ontmoeting. Voor mij is Egypte een land die me krachtig in mijn verticale as plaatste, de plaats van het midden van een weegschaal. Ook hier was de gevleugelde sterk aanwezig.

In Egypte hoorde ik voor de eerste keer de naam Anais Theyskens. Een jonge vrouw op de stoep van het appartements gebouw sprak over haar ‘ moet je zeker eens gaan kijken. Als ik hoor hoe jij in het leven staat, zal je het wel begrijpen.’ En inderdaad het was frappant. Er waren enorm veel gelijkenissen. Ik was blij om eindelijk iemand te ontmoeten die op een gelijkaardige manier in het leven staat.

Najaar 2023 voel ik dat er een verandering op komst is, ik kan het nog niet juist plaatsen wat. Ik sluit een cyclus af van 9 jaren pelgrimeren, met meer dan 25000 km in de voeten vertrek ik naar la Sainte Baume met de fiets uit dankbaarheid wat ik in die 9 jaren heb ontvangen. Ik vierde werkelijk het leven op mijn fiets.

Eind 2023 ben ik ingewijd in de Weg van de Magdalena.

In 2024 kwam er de vraag of ik les 7 routes vers Notre Dame wou helpen bij het uitstippelen van 7 wegen met een totaal van 5000km. De eerste weg die ik kreeg was deze van Saint Michel. Het was duidelijk. Een paar maanden nadien trok ik terug mijn wandelsandalen aan. Deze keer niet meer om alleen te stappen, wel om andere pelgrims te begeleiden. Ik begreep toen die cyclus van 9 jaren.

We staan net met onze voeten in 2025 twee nieuwe tochten komen eraan. De eerste is JT’M – Jeanne d’Arc in Juli en in september een tocht van Camaret sur Mer naar Sainte Anne d’Auray.

2024-2025 Geïnitieerd door Priesteres de la Madeleine Anaïs Theyskens op het pad van Ministère de la Madeleine en het sacrément ontvangen van priesteres van de Roos.


Ondertussen gaat mijn persoonlijke pelgrimstocht verder in verbinding met de bron’ … met anderen. Een weg naar SamenZijn In AllEenheid.

En wie weet mag ik je ergens ont-moeten onderweg en wandelen we een stukje samen…

– Usui Tibetan Reiki Master

Jasmine Marie José

Je m’appelle Jasmine Marie-José. Je suis née en 1971 à Menin. Fille de parents divorcés qui grandie entre deux frères. Très jeunes je perds quelqu’un de très cher. À partir de ce moment je perds le seul soutien que j’avais.

Vers cette période (l’âge de mes 14 ans), je me suis tourné le dos à l’église. J’ai vu et ressenti des choses qui étaient en contradiction avec ce qui était proclamé à l’homme.

Très tôt je suis à la recherche de qui je suis vraiment. J’ai parcouru différents chemins. Tous m’on beaucoup apportés. Aujourd’hui je peux voir que tous ces chemins n’en forme qu’un. Le chemin de la délivrance. Les qui ou quoi, que j’ai pu rencontrer en cours de route, tous m’ont aidée à grandir. Une croissance continue en gratitude.

En 2013, je suis sur un rocher, dans une chapelle et je prononce ‘tôt ou tard je vais faire un pèlerinage ‘. A ce moment je ne savais pas que c’était le début d’un voyage fascinant plein de mystère et de portes mystérieuses.

En 2014, j’ai fait mon premier pèlerinage de Belgique à Saint-Jacques-de-Compostelle. Trois mois à pied sur la route. Cette démarche sain, mode de vie m’a apporté un grand changement dans ma vie. Très vite après, mon corps, mon esprit et mon âme et… m’appeler pour être de retour sur le chemin où je me sente rentrer à la maison.

En 2015-2016, j’ai créé le chemin de ‘ la buse ‘, 80 jours dans mon pays la Belgique. Un pèlerinage de 1600 km le long de toutes les églises Saint Jacques encore existantes.

En 2017, je suis parti pour trois mois en France. J’y ai rencontré La Voie de Rocamadour. Un endroit spécial qui m’a mis en contact avec ma « féminité » dans le monde et surtout en moi-même. Là où il est devenu clair pour moi que mon prochain pèlerinage irai direction à Assise.

En 2018, je suis parti pour un long voyage de 8 mois de la Belgique vers le sud de l’Italie et de retour en Belgique. Une route qui m’a ramené vers qui j’étais vraiment, « être » et m’a mis en contact avec des lieux spirituelle tels que Monte San’t Angelo, Assise, Basilique del Archangelo Michele à Pavie, Sacra di San Michèle, La Verna, Fraternita di Romena, Vézelay , Mont Saint Michel sur la route de l’archange Michael et Fra Franciscus.
Sur cette route, j’ai pris conscience de ce que j’avais dit en 2013 sur le Rocher ‘ Rocher Saint-Michel d’Aiguilhe ‘ au Puy….

Au cours des années de pèlerinage, j’ai pris conscience que le mouvement que j’ai pris par rapport à l’église, j’avais aussi tourné le dos de ce qui est le Christianisme et même beaucoup plus loin… Les expériences personnelles sur la route m’ont fait douter, non de ce que je recevais, mes d’avoir un jugement sur moi-même, la peur de ce que les autres penseraient ou diraient… Aujourd’hui ces expériences peuvent et je ne souhaite plus les nier qu’elles font partie de qui je suis à l’origine…

En 2019, je continue à marcher sur la route de ‘la Buse’ … Pour mettre le chemin au point et vous donner l’occasion de le marcher..

2024-2025 : Initiée par Prêtresse de la Madeleine Anaïs Theyskens sur le chemin du Ministère de la Madeleine et dans la réception du sacrement de Prêtresse de la Rose.

Pendant ce temps, mon pèlerinage personnel continue. Avec mes expériences dans ma vie quotidienne et les pèlerinages des 5 dernières années, je souhaite les intégrer dans ma vie quotidienne en relation avec moi-même, mon “être”, ma source et à partire de la aller en relation avec les autres.

Et qui sait peut-être qu’en ce rencontrera sur le chemin et que nous marcherons un bout de chemin ensemble.

– Usui Tibetan reiki Master

Jasmine Marie José
Mag ik vragen de teksten en beelden niet uit de context te halen of kopiëren zonder voorafgaande toestemming. Dank je, Jasmine Marie-José

2 gedachtes over “Over mij

  1. Dag Jasmine,
    Ondertussen zit mijn Camino met de fiets er ook reeds een maand op. Een maand vliegt voorbij… maar de voorbije maand juli die zal toch wel blijven hangen in mijn leven! Denk dat die tocht je leven terug een wending laat nemen. Hoeft daarom niet meteen een bocht te zijn, maar het laat toch iets ijzersterk achter.
    Wil je toch een dikke proficiat geven, op zijn Westvlaams dan maar! Een dikke pieper up je koke. Je blog was prachtig, totaal anders dan wat je alledaags leest. Het gaf een inkijk op je alledaags leven. Mijn lief was echt weg van de zinsbouw, en inhoud ervan. Ik eveneens, maar vooral van de weinige,maar steeds uitstekende foto’s.
    De Camino, die vergezelt een mens de rest van zijn leven. Gek hé maar de Camino is dat ook niet een sneeuwbal, die anderen aanzet? Na mijn thuiskomst, zijn er toch enkele in mijn omgeving die er reeds over praten.
    Ook ik heb op aandringen van mijn lief een blog opgezet. Niet meteen de bestseller van het jaar. Maar is altijd leuk als herinnering nadien. Wat ik wel veel koester is de foto site, die op enkele zaken na bijna klaar is. Gewoon foto’s zoals ik de Camino beleefd heb. Geen beroepsfotografie, ook niet van die lightroom en weet ik veel van die toestanden. Bekijk het gerust eens als pelgrim, of als fotografe.
    perfietsnaarcompostela.wordpress.com
    https://www.flickr.com/photos/brunodebruyne/sets/
    Met beleefde groet,
    Debruyne Bruno.

Plaats een reactie