de tijd is rijp

dav

Velen onder jullie stellen mij de vraag waar ik heen ga binnenkort en snel volgt de verwondering  ‘oe, zijn de grenzen open?’ 

Mijn weg wordt al jaren gevormd door wat naar me toe komt in het NU, de signalen die op mijn weg komen, het volgen van mijn instinct, de bron/mijn bron de veerkracht van hoe ik in het leven sta, wens te staan en verder zal staan.  Hihi, als dat niet duidelijk is 😉

Het valt me op hoe snel ik ga twijfelen, in angst ga, in schuldgevoel zou gaan wanneer mensen mij vragen ‘Zijn de grenzen open?’. Geen één van allen hoef ik op mij te nemen en binnen te nemen of te dragen. Dit mag ik bij de anderen laten. Ik vertrouw op de beweging binnenin mezelf en wat mijn weg me aanbrengt, op het aanvoelen en  het evenwicht tussen mijn eigen beweging en deze waar we momenteel in zitten.

Toen ik in 2018 mijn weg met 3 punten had vastgelegd. Assisi  – Rome – (Met normaal gezien daartussen Bugarach) Compostella. Werd het mij al snel duidelijk dat mijn weg veranderde onderweg door signalen. De 3 nieuwe punten werden Monte San’t Angelo, Sacra di San Michele en Mont-Saint Michel met daarin het leven van Franciscus in verweven (Assisi, Monte San’t Angelo, Sacra di San Michele, Vèzelay)

Vèzelay, een punt die telkens terug komt sedert 2014 (de zegening en magneet ). Een magneet, die vorig jaar ervoor zorgde dat ik op mijn passen terug kwam. En een pelgrimstocht in eigen land en binnenin mezelf aan het afleggen was in relatie tot iemand. Waar Maria Magdalena en Yeshua heel sterk op de voorgrond kwamen. Of laat ik het ook noemen waar het Hart/ Liefde op de eerste plaats kwam. Sedertdien is er een stroomversnelling binnenin mezelf gebeurt. Ik heb er toen niet veel over geschreven , een bewuste keuze, omdat het te Groot was,  kostbaar , uit respect en omdat het niet alleen over mezelf was.

Een paar maanden geleden kwam tal van zaken in synchronsiteit naar me toe. Een bevesting rond een boodschap die ik 25 jaar geleden al kreeg maar in de wind had geslaan, een tante die ik terug heb gevonden na meer dan 20 jaar met een gelijkaardig leven als vrouw maar dan wel met een generatie verschil en ook in verband staat met de boodschap en mijn weg geeft voorbereid. Bugarach, Sainte Beaume, Maria Magdalena, stervenden/levenden. Mijn overleden grootmoeder. Sinds lange tijd een gemis en verlangen naar de franse taal. Al dit zal me brengen naar de regio van de Catharen Pyréneés Orientales.

Dit is de richting die ik neem. Langs waar en tijd is mij onbekend. De beweging zal ook afhankelijk zijn van de huidige situaties. De overnachtingen zullen deels anders gebeuren. Deze keer zal ik de koe bij de horens vatten en mijn angst om buiten te slapen in de natuur trotseren. Wat ik wel weet is dat ik vertrek op 1 juni en mijn weg zal verlopen volgens wat die dag naar me toe zal komen afhankelijk van mijn gewaarwordingen van het moment. Ik ben dus even nieuwsgierig als jullie 🙂 . De tijd is rijp …

Welkom op mijn volgende tocht

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s