Ostello di San Francisco

Montefiascone

Goed geslapen na de tumultueuze avond. Terwijl ik mijn ogen de kost geef met de opkomende zon, laat ik mijn smaakpapillen genieten met een heerlijke verse meloen.
Ik hoor Laurent zijn stem, hij stelt zich luidop vragen over mij op een denigrerende manier. Ik probeer er geen aandacht aan te geven.
Ik verlaat de kamer… de badkamer… ik kruis Laurent. Ploef het lag eruit. “Bonjour Laurent, Au lieu de regarder où être constamment occuper avec les autres. Utilisé cette énergie pour ton propre ‘Etre’ tu en a besoin. Regarde ta haine et tu trouvera amour.”
Later stel ik me de vraag of ik er goed aandeed mijn gedachten te delen. Geen spijt… Ik vond het noodzakelijk om de punten op de I te plaatsen en een gepast moment in tijd en ruimte om te reageren.

Ik verlaat Montefiascone met een prachtig zicht op de vallei.
Vandaag heb ik de beslissing genomen om een dubbele etappe te doen. Op deze manier zal ik Laurent achtermij laten met een verschil maakt van 1 dag. Het zal wat ruimte scheppen zowel voor mij als voor Laurent. Want eigenlijk hoop ik echt dat wat ik zag en voelde bij hem dat hij er doorheen mag gaan, transformeren en zich bevrijden.

Van Montefiascone naar Viterbo, naar Vetralla.
Via holle wegen en Romeinse paveien.
Rechts olijfboomgaarden, links de wijngaarden.
Net voor Viterbo zie ik Laurent en Pascal nog even “Buen camino”, ik steek mijn hand op.

Verderop een militair domein. Militairen in oefening… In kadans kruisen we elkaar.
Met zanderige wegen kom ik aan in Viterbo. Een drukte van jewelste… Overal wagens. Het is warm… Ik wandel erdoor richting Vetralla… een lange weg. Geen schaduw, zand.
In de vroege vooravond ontvang ik een sms van Jean-Paul ‘je suis à Vetralla. Tu est ou’… Ik kom net aan… ‘enbas a Vetralla’…
Een stevige helling… Uitrusten… De laatste meters van de dag… Zweten.
Ik kom aan in Ostello di San Francisco.
Een man komt naar me toe, Pietro. Een warm onthaal, een wegwijs doorheen de Ostello.
In de binnentuin zit een priester te praten met mensen. Kinderen spelen en ravotten…
Een man hangt zijn was aan de lijn, Jean-Paul, een fijn weerzien.

Viterbo

De Chiesa di Francisco… verwonderd stap ik ze binnen… Een heel fijne énergie. Niet enkel in de kerk, ook in de Ostello. De mensen die hier vrijwillig handenarbeid verrichten doen dit met zo een grote zorg. Een warm aanvoelen en voor mij de eerste plaats in een convent waar de spirit van Heilige Franciscus duidelijk voelbaar en zichtbaar is.
De telefoon… mijn metekind. “En ?!” “Geslaagd!” Haar eerste jaar middelbaar, hostellerie’. Wat ben ik fier op mijn metekind en amai wat een schitterend parcours heeft ze afgelegd. Verwonderd ben ik… Nogmaals proficiat lieve Liudmila dit heb je schitterend gedaan, je marraine.

Chiesa di San Francisco – Vetralla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s