Sessa Aurunca

Wat een nacht… koude douche… zweten… koude douche…hardnekkige tijgermuggen… Een ramp dus…allé, een ramp is het nu ook niet. Uitgerust ben ik niet.
Een goede nachtrust op de weg is van groot belang, eigenlijk altijd.
Iedereen slaapt nog in het Oratorio di Don Bosco. Gisterenavond hadden de kinderen een discoavond aan het strand.

Terug de Via Apia op, kilometers lang langs een drukke autoweg… Rechts, afgebakende hotels. Links, grote winkels… Naast mijn voeten, vuilnis. Ondraaglijke urine geur. Gedumpte vuilniszakken.
Zijbermen die niet onderhouden zijn.
Het is heet, geen wind die mijn lichaam kan afkoelen. Mijn huid is net een spiegel. Het zweet loopt van mijn knieën recht in mijn schoenen. Geen boom om af te koelen.

Al deze ingrediënten samen en het onverantwoord agressief grensoverschrijdend rijgedrag van de Italianen maken van deze weg een onuitstaanbare weg.
Aan welke kant ik ook stap van de weg, ik ben onveilig. Alle volle witte lijnen worden overschreden. Overal en gelijk hoe dubbelen de wagens elkaar. De toeter dient hier niet om de autorijder te beschermen, wel om te zeggen ik kom eraan maak maar plaats.
Wat heb ik een goede beschermengel, en de kinderen in de wagen ook, want meneer vind dat bellen en een bocht nemen aan hoge snelheid kon. BOENK… BOENK…mijn hart schrok.
Mijn eigen autodefensie wordt aangesproken… Mijn wandelstokken gaan zijwaarts…gespannen…alertheid…verdedigen…kwaad of eerder woedend. Een emotie die er ook mag zijn… en deze onder ogen zien en erkennen is even belangrijk als de andere emoties.

Ik probeer aandacht te geven aan mijn eigen woede… wat doe ik ermee… wat kan ik eraan doen…
Op een bepaald moment raast een wagen me zo voorbij dat ik me omdraai, mijn voeten zo stevig op de grond voel, een luide kreet laat… Uitlating… Het doet deugd… Nogmaals… Mijn stok gaat de lucht in alsof ik er een vuist meemaak… een kreet, tranen… Oeffff, ik voel me terug wat bijkomen… De eerste bar die ik tegenkom, stop ik. Uitrusten…bekomen…rust.
Ik laat deze weg mijn pelgrimstocht niet verknoeien…
Mij sterk houden daar heb ik geen zin niet meer, heb ik genoeg gedaan in het verleden en op termijn wreekt dit niet enkel op je lichaam, ook op je hele wezen.
Ik maak dan ook de keuze om de Via Appia in de volgende dagen als die er is met de bus te doen. Ik heb op deze weg de laatste drie dagen nu wel genoeg geduld gehad en getolereerd. Basta, zoals ze het in het Italiaans zeggen.

Zo een beslissing is niet altijd eenvoudig tijdens het pelgrimeren. Mentaal wordt je enorm op de proef gesteld. Eraan toegeven vraagt dan ook meer moed dan zich sterk houden.

Moe kom ik aan Sessa Aurunca. Ik stap binnen in een fotozaak, zo eentje waar de tijd is blijven stilstaan. Een vriendelijke dame helpt me aan een overnachting. Met mijn vertaler op de gsm proberen we te communiceren. Ze bied me een stoel, koffie en frisdrank aan. Ik zeg aan alles geen neen… Uitgeput…. Na een half uur kom ik terug op krachten. Ik voel zo mijn hele wezen terug in zachtheid komen. Om 20 uur wordt ik verwacht aan de Duomo meld de dame. Al zoenend nemen we afscheid. De vrouw vraagt me haar mee te nemen op de weg, zonder enige twijfel… ‘Si, si’, zeg ik haar.
Wat bijgekomen wandel ik verder in de stad en luister naar het muziek die er is…Een festival.

Om 20 uur ben ik op afspraak. Een priester en twee mensen van de parochie nemen me mee naar een plaats… Een hotel… Een aangeboden nacht… Mijn hart is geraakt in zachtheid…een warm wederzijds contact in zachtheid, in hartelijkheid ‘Grazie, mille grazie’… Zo dankbaar…traanvocht… En in een mum van tijd ben ik de agressie van de dag vergeten.
… Wederzijdse Liefde… Dit is het enige waar ik nog in geloof.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s