St. Solange

St. Solange et St. Jacques

Na Villeneuve sur-Cher. Heb ik de keuze gemaakt om niet op de weg te blijven van Bourges. Wanneer ik de kaart bekeek was deze werkelijk onaantrekkelijk voor lichaam en geest. Asfalt, asfalt, platte open velden in een militaire gebied en groot steden. En op een weg waar men boven de 70 per uur rijd en vrachtwagens, dan weet ik al snel wat me te doen staat. Safety first… Hihi.
Ik koos dan maar om de aangename GR41 te nemen langs de rivier de ‘Cher’. Een meerwaarde van GR paden is dat ze niet meer dan 25% asfalt mogen hebben in hun parcour. Een voordeel en zeker bij warm weder is dat men beschermt is door de bladeren waardoor de zonnestralen gefilterd zijn, het is verkoelend en het is zacht onder de voeten. Dus voor mij enkel maar voordelen. En als een GR een beetje langer is, zo erg is dit toch niet, zeker bij lange afstandswandelen. Dit is dan ook een van de redenen waarom velen de Podiensis wandelen. Niet enkel door het mooie gebied, maar omdat ze er ook alle voordelen hebben van de GR. Ik ben benieuwd. Binnenkort zal ik daar zijn, nu het er wat rustiger aan toe gaat is het voor mij het ideaal moment.

Dus als mij nog zal worden gevraagd via Bourges of Nevers. Dan zal ik alvast zeggen via de GR 654 tot in Nevers of tot aan Bourges, dan de GR41 om dan terug de GR654.

De weg is schitterend. Ik geniet van de vele idyllische stukjes natuur naast het water. De mensen zijn hulpvaardig. Wat hou ik ervan om onbekende wegen te nemen.

In Châteauneuf sur-Cher wandel ik langs de Basilique Notre Dame des enfants met haar bijzondere toren.
Een beeld trekt mijn aandacht. Vooral haar positie van haar handen. Ik denk dat het de eerste keer is dat ik een beeld zie waar een vrouw dezelfde lichaamshouding aanneemt als Christus. Wijzend naar haar hart en een hand naar boven gericht met de wijsvinger en middelvinger naar boven. Een moedige, krachtige houding en dat voor een beeld van een vrouw op de façade van een kerk waar meestal mannenbeelden staan in pracht en praal. Nadien hoor ik dat het Sainte Solange is door Marie Dominique een vrouw die ik aansprak op straat en plots als een spraakwaterval begon te vertellen over hoe de basiliek tot stand kwam.
Ik laat haar delen en wordt gewaar dat ik op mijn gedurfde vragen wat de kerk betreft al snel een klaargestoomd antwoord krijg.
Ik ga er niet op in en vraag mezelf af ‘ waarom zo willen overtuigen… als het waar is’, dit voelt voor mij zo contradictorisch aan.

Ik ontmoet le père Abbé. “Cela fait combien de temps que vous êtes en pèlerinage ?”, vraagt hij me terwijl hij me de hand geeft. “Sept ans.” “Sept, c’est un beau chiffre pour t’arrête”, wéét mr Abbé me te vertellen. “Oh, bien possible. Mes ce n’est pas ma tête qui en desidera. Et qui c’est, c’est peut être un début d’un nouveau cycle, car une fois que le Chemin est on nous, il n’y a plus de fin, mais une unité infini”

Klik HIER voor een kortfilmpje

En nog eentje HIER

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s