Aartsengel

Op een zijweg van de Via Francigena ga ik langs de ‘basilica di San Michele’ in Pavia. Aartsengel Michaël. Als een magneet ben ik aangetrokken tot de Romaanse gevel…De basiliek binnenstappen ben ik onder de indruk van wat ik zie. Hoe langer binnen, hoe meer mij voelen wordt aangesproken. De onthaalmedewerker spreekt me aan voor een stempel in mijn credential. Zonder twijfel laat ik er eentje extra plaatsen ‘Michaël’. De eerste plaats waar het voor mij juist voelt en waar ik spontaan een kaars aansteek. Voor alle mensen die erom gevraagd hebben op de weg, in verbinding.
Prachtige verfijnde religieuze kunst. Driemaal wandel ik de ruimte rond. Een huwelijk zal hier straks plaats vinden. Op het einde wandel ik recht naar het dwarsschip. Zonder iets van het gebeuren rond mij aan te trekken blijf ik er een eind staan. Een stevig zachte énergie… In rechte lijn… mijn kruin… mijn lijf… mijn voeten en zelfs nog dieper … Mijn voeten kleven aan de grond… Ik sluit mijn ogen. Een gevoel alsof iets of iemand me begeleid….ik open mijn ogen… met een ingetogen dankbaarheid zet ik een stap achteruit… Ik verlaat de Basiliek na een woord te hebben geschreven in het boek.
Buiten op het plein voel ik dat ik wat tijd nodig heb om terug in het hier en nu te zijn… (ik nodig jullie graag uit deze website te bekijken)

Fietsers steken me voorbij. Een jong meisje, wat wiebelend aan haar stuur. Ik hoor de papa zeggen aan zijn dochter ‘Bravissimo’. Aan de andere kant van de straat een grote zwart-wit foto in een vitrine… Ze doet me stilstaan… straatwerkers…hoeveel mensen hebben die Romaanse keien in hun handen gehad, waar dagelijks zovelen over wandelen in de steden en tussen de velden.
Een klein blond meisje met krullend haar in een wieg… we kijken elkaar aan… ze glimlacht… verbinding… een Engelengezicht… Ze tovert mij een glimlach en brengt vreugde… Ik draai me nog even om… Weg.
Met een laan vol geurende lindebomen verlaat ik Pavia.

Twee dames en een hond wandelen me voor. Achter mij een wagen. Een bocht… Ik fluit op mijn vingers… De vrouwen worden alert.
Een jonge kerel op de fiets. Een fietsmand gevuld met het blad van de paardebloem.

Velden gevuld met toortsen. Graanvelden, maïsvelden en nog wat rijstvelden wisselen elkander af. Op de achtergrond, heuvels.
Het is wat, het zweet staat op mijn bruin gebrande huid.

Op de grond mijn schaduw en het silhouet van de uilenveer. Met een Zalige verfrissende avondwind laat ik me leiden doorheen de velden en dorpen.
Geraakt door de oeroude taferelen van beeld en natuurlijke geluiden… door de eenvoudige schoonheid van de wuivende granen in de avondzon eindig ik mijn dag in Santa Christina È Bissone.

2 gedachtes over “Aartsengel

  1. Wat een prachtig gebouw. Binnenin onaards mooi. En wat een prachtige omgeving doorkruis je momenteel. Zo dankbaar voor de foto’s 🙏🦋

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s