La chambre ‘Tilleul’

La chambre ‘Tilleul’ kreeg een grote schoonmaakbeurt. Niets kon ontsnappen aan de harde borstel, sodakristallen en Azijn…tot in de kleinste hoekjes. Het behang werd verwijderd, geplamuurd, terug behangen, geschilderd… resultaat een frisse aangename kamer.
Toen ik op de 1ste zondag van de advent het behang aan het verwijderen was, kwam woord voor woord… een verhaal/tekst aan het licht. ‘Un poème’

‘Didier mon coeur
Didier bonheur
Didier douceur
Didier mon sein
Didier calin
Didier coquin
Didier Je t’aime je voudrais être endormie près de toi
La tête dans tes cheveux blonds
Tu te réveilleras avec ton sourire coquin.
Tu mettras le lait à chauffer et tu m’apporteras un bol brûlant
Nous irons à vélo, nous descendrons le toboggan.
Nous conquerrons la citadelle.
Tes yeux s’ourriront grands.
Tu me diras: “Maman, tu es la plus jolie des dames avec ta robe rose”.
Je t’emmènerai dans le soleil d’août, je te montrerais le tableau de la Basilique d’Avioth.
Le village avec ses toits rouges et bleus.
Je te conterai le verger, la rivière, le lac, les peintres, les flûtistes, la chaleur et la rayonnance de Sœur Andrée.
Les blagues d’Yvon, les conseils de Marc, les amoureux dans la tente, Christiane endormie sous le soleil, Ismaël enfant d’Égypte, et tous les autres.
Nous attendrons ton père sur le seuil de notre maison.
Je t’embrasserai, tu m’embrasseras, tu essuieras quelque larmes, puis tu t’envoleras comme un grand bonhomme.
Tu iras retrouver les chèvres, Angie, les chats, ton verger, ta chambre rose.
Tu t’en dormiras en rêvant à ta maman.
Mon Amour Bonsoir,

Bonjour ‘

Ik werd zacht geraakt. Ik probeerde de situatie voor ogen te halen. Een blote muur, een balpen, een stille winteravond vóór het slapen gaan, dromend naar morgen… Een mama, een kind…

Ondertussen is de tekst terug verdwenen onder het nieuw behang.. slapend… .

Terwijl ik een broodpudding aan het bakken ben, hoor ik D. op de gitaar spelen ‘La Bohème’, zijn warme stem vulte zachtjes de ruimte en de klanken komen in golfjes richting de keuken. Ik ga in de deuropening staan, leun tegen de muur.

Een openhaard knettert. Pascha ligt languit op zijn rug in de zetel. Nog wat botjes aan, een hoed en het is precies de gelaarsde kat.

Diepe zucht.

Voir, écouter … la beauté… dans les chose simple de la vie. En gratitude

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s