Dordogne

De plankenvloer kraakt. Juliette, is wakker. Aan de ontbijt tafel hebben we een gesprek over ouders en kinderen. Over opvoeden en hoe kinderen er zich bij voelen. Over hoe we soms als ouder de vragen van kinderen omzeilen of bewust niet het juiste antwoord geven omdat volwassenen niet weten hoe ermee om te gaan. Voor kinderen kunnen dit fikse gevolgen hebben, kan er angst ontstaan en kan het zelf zover gaan dat men in onwetendheid blijft door een eigen wereld te creëren. Hou de kinderen geen leugens voor, reflecteer je eigen angsten niet naar hen. Wees eerlijk. 

Na de heerlijk maaltijd gisteren met truffels, de eerlijke groenten uit eigen tuin, mag ik deze morgen proeven van Juliette haar overheerlijke peren compote. Verrukkelijk. Ik krijg een spoedcursus paddestoelen. Wat hou ik van Juliette haar wijsheid en kennis. Ik verlaat haar huis met een flesje Calendula getrokken in olie om mijn vele insectenbeten te temperen. En vers geplukte appelen.

la rochebeaucourt

La Rochebeaucourt

Ik verlaat de Charente en stap de Dordogne in. Een 90 jarige vrouw die ik ontmoet op straat verteld over hoe haar dorp is geweest. ‘J’entendais les enfants. Il y avais de la vie dans le village. Des boulangerie, epicerie, boucher, un bar, une école. Et quand en avais besoin de l’eau c’etais a la pompe dans le village’, verteld ze terwijl ze naar de pomp wijst. Ik kom het me bijna levend inbeelden en kon mezelfs de geluiden erbij halen.

De eerste kastelen van de Dordogne zijn te zien. De ene zijn privé eigendommen, andere zijn hotels. Ik wandel in een bos waar de buxes verdwenen zijn en grillige vormen hebben aangenomen.

Saint-Pardoux

Saint-Pardoux

Van le plateau Argentine naar Saint-Pardoux met haar eenvoudige romaanse kerk. Haar sarcofagen en troglodyten. Waar ik mijn middagmaal eet met de overheerlijke tomaten van Hannah en de sappige appels van Juliette. Naar Mareuil, waar ik een koffie drink bij een belgische dame uit Eeklo. Ik blijf nog verder wandelen. De zon verdwijnt achter de wolken. Onder mijn voeten rode kleigrond en af en toe rotsachtig. Campanula en orchideeën. Ik eindig mijn dag in een gezin met drie kinderen, waarvan de jongste 5 maand is. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s