Etre dans l’amour

La Loire

​Op mijn linkerkant ‘La Loire’. Een lange stille en ook een gevaarlijke rivier. Ook al zien de stranden en eilandjes er soms uitnodigend uit, ze kunnen je in een mum van tijd meenemen naar de diepte. Rechts de gele wanden die lang geleden ooit deel uitmaakten van een kasteel. Stadstuinen. Wat ik ooit als een saai, eentonig, lang en plat deel van Frankrijk zag, is het vandaag absoluut niet meer. De natuur is er afwisselend. De dorpen zijn pareltjes met kleiner verborgen hoekjes. De mensen zijn er open. Het is er rustig. Ik vraag me eigenlijk af of er een deel in Frankrijk bestaat waar het saai is en niets te beleven. Ik heb het idee van niet.

Een man met lange baard. Mouw en kuit tattoo. In de hand een mand vol natuurlijke lekkernijen. Abrikozen, druiven, mirabellen, pruimen…een korte babbel. Het contrast van zijn kledij en handelingen, waar zijn grote handen de kleine vruchten opraapt, vind ik zo lief en vertederend te zien. Een vrouw spreekt me aan, ‘ je vous admire’. Een babbel installeert zich. Woorden vloeien vanuit een vanzelfsprekendheid, vanuit het niets. Het voelt aan alsof de woorden van heel diep komen. Ontstaan vanuit puurheid alsof iets me gaat leiden zonder ik er enige moeite voor doe. 
Een mama met twee kinderen nodigt me zomaar uit bij haar op de koffie. De ene aangename ontmoeting na de andere.

Op regelmatige basis komt een situatie terug in mijn gedachten. Vorig jaar kreeg ik de vraag, ‘Wat doe je deze zomer?’ ‘Een wandeltocht via de Sint-Jacobskerken in Wallonië, vrijwilligerswerk in de Sint-Jacobskerk en mijn tocht terug verder zetten’. ‘Oh, ga je de katholieke toer op!’, kreeg te horen met een oordelende intonatie. Een antwoord vanuit een onverwachte hoek. Een zin die blijft hangen…  niet zozeer van wie – daar heb ik vrede meegenomen – wel wat het met me deed liet me niet los en of ik inderdaad deze toer al of niet zou opgaan. En eigenlijk hoef ik niet ver te gaan zoeken. Ik volg gewoon mijn hart en mijn buikgevoel. De toer van mijn hart. Vanuit deze twee ben ik in beweging gekomen. Wanneer ik van hieruit in beweging kom, dan voel ik heel goed dat ik in de flow zit op een weg die niet meer te eindigen is. En mijn hart is niet in een vak te steken, het wenst in vrijheid te mogen zijn. Dat Sint-Jacobs iets betekent, absoluut, De pelgrimsweg heeft ook veel geopend voor me. En het ontkennen zou mezelf verloochenen zijn toch staat het voor mij los van het katholisisme.
Mijn geloof is de weg van het hart. Het is een continu zoeken naar evenwicht om in liefde te zijn en te blijven, zonder dat liefde geven wordt om zich te verliezen. ‘Etre dans l’amour’, geef toe… wat klinkt het toch warm en goed in de oren.

Ik wandel verder richting Tours waar ik vrienden na vijf jaar mag terug zien. Ik herinner me nog onze eerste ontmoeting alsof het gisteren was. Een ontmoeting waar woorden overbodig waren.  

Kathedraal de Tours

8 gedachtes over “Etre dans l’amour

  1. Dag Jasmine,ik blijf je volgen en geniet van al het warme dat je deeld in je blog…. de foto’s zijn prachtig …. ach wat wil ik graag…. mijn verlangen word nog meer gevoed door je schrijven…. Merci .. Buen Camino …. gogo …. xxx

  2. Wel Jasmine,
    Ik volg je reeds een eindje via deze, jou, blog, en vind het zalig om te lezen, zalig om te ‘zien’ hoe je je eigen weg aangaat. Op je weg zijn er veel open mensen, maar ik denk Jasmine dat jij ook een open persoon bent. Ik voel met je mee, raar he 😉
    Ik heb je ( denk ik twee jaar geleden) ontmoet op een schip waar je een eindje mee kon varen en ook slapen en eten. Waar het juist was weet ik niet meer precies, ik denk ter hoogte van Ieper. Jij te voet met rugzak en ik met de fiets. Ik deed er ‘de Tour van je leven’. Samen hebben we een drankje genomen. Fijn dat ik en zoveel andere je weer kunnen volgen.
    Happy Peter, veel sterkte en zalige momenten.

    • Hey Peter, oh ja ik herinner me je heel goed. Het was een kort en krachtig moment. Wat fijn terug van je te horen. Hoe gaat het met je? Wat fijn dat je de weg volgt via deze blog. Dankjewel, liefs Jasmine

      • Och Jasmine, jou blog lezen is als beleven. Met mij gaat het, dank je. Van 11 Juli terug uit Noorwegen van een tour van je leven. Geweldig en natuurlijke ervaring. Maar jou blog is massa beter 😉. Het leven is mooi hé.
        Zonnige groetjes Peter.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s