Vooroordelen

image

Gastenboek – Pelgrimsherberg Antwerpen

21 juli 2015 – Er waren dan geen snurkende pelgrims aanwezig, om twee uur begon de nachtelijke disco muziek van de buren. Twee uur later werd het muziek luider. Geroep van mensen op café.  Slapen werd onmogelijk.  Er zijn grenzen, ook voor een pelgrim. Ik bel de 101. Na een half uur kan ik terug inslapen.
Na het ontwaken neem ik het gastenboek en schrijf ik een tekst passend bij een opmerking van een hospitaliero gisteren.

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.

‘De vakantie staat voor de deur. De auto werd ingeladen. In de koffer een duurzame nieuwe rugzak.  Man, vrouw en kind vertrokken op reis.  Het kind spelend om de achterbank.  De vrouw zingt en geniet van het landschap.  De man rijd aandachtig richting het zuiden.  Een knal, een duw. Het meisje was niet te vinden. De vrouw lag bewusteloos voor zich uit te staren. De man zat gekneld. Eén second was nodig om een leven een totale omwenteling te laten maken. Andere onaangename omstandigheden volgden. Een paar jaar later vertrok de man op weg naar Santiago, met zijn duurzame nieuwe rugzak.
Hij werd pelgrim zoals u en mij. Zijn tocht duurde de tijd dat hij nodig had.’

Het is niet omdat iemand met een nieuwe duurzame rugzak wandelt, dat hij rijk is. Het is niet omdat iemand met een rugzak wandelt van grootvader dat hij arm is. Beiden kunnen een  emotionele waarde hebben.

Oordelen en veroordelen zet een dikke muur tussen twee mensen.

Proficiat met jullie herberg en ik hoop dat iedere pelgrim, kunnen betalen of niet hier onderdak mogen vinden.

Ik verlaat de pelgrimsherberg, gelegen in een gebouw van OCMW.

In de namiddag hou ik halte in Haasdonk op een terras. Een lang gesprek heb ik er met mijn buren. Onderwerp ziekte, goede en slechte mensen.
Bij het afronden vraag ik aan mijn buur wat voor werk hij heeft gedaan. ” Mevrouw ik ben altijd landbouwer geweest. Toen mijn ouders gestorven zijn. Mijn moeder was 99 jaar. Heb ik alles geërfd.  Ik ben 70 en heb geen kinderen.  Ik heb alles verkocht. Ben twee weken geleden verhuist. Het landbouw grond is bouwgrond geworden. Ik heb er vandaag spijt van.” De man begint te wenen. Ik adem diep in en uit. “Meneer mag ik je wat vragen”. “Ja”, terwijl hij zijn oog dept met zijn zakdoek.  ” Mag ik je een knuffel geven”. De man antwoord positief. Ik sta om en we geven elkander een knuffel.  Terwijl ik mijn hand nog op zijn bovenarm liggen heb, vraagt hij me, “heb jij kinderen”? “Neen,  en het is omdat het zo moest zijn”, terwijl ik mijn schouders optrek en mijn armen spreid. “Hoe is je naam”? “Raf”. Ik steek mijn hand uit. We geven elkander de hand. Hij draait zich om en ik zie hem de straat over steken met zijn vrouw.

Moe kom ik aan in Kemzeke en mag ik overnachten bij de Chiro in hun mooi nieuw gebouw.

Koffie: €2

L1016472-2

2 gedachtes over “Vooroordelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s