Babbelwater

image

13 juli 2015 – “Ik had nooit gedacht dat ik iemand vreemd in huis zou laten slapen”, vertelt Jeannine me bij het naar buiten gaan. ” “Goed gedaan hé! En dat heb je schitterend gedaan. Je bent gaan voelen en tijd genomen voor de beslissing die je nam. Knap! “Oh misschien kan je aan onze kleindochter denken”, vraagt Jeannine. De kleindochter wordt binnen twee dagen geopereerd.  “Dat zal ik zeker doen. Ik neem ze met me mee”.
De dag begint met regen. In de verte een hoge heuvel. Voelt vreemd aan. De Mijnsteenberg. De regen valt met heel fijne druppels en vormen na enige tijd grote druppels op mijn regenjas. Het valt me op hoeveel sigaretten pakjes, lege energie- en suikerflesjes er langs de weg liggen. Hebben we zo weinig respect voor moeder natuur. Weegt dit zo zwaar om het mee te nemen!  In de verte een geel fluo jasje, een kruiwagen, een hark. Jeroen.  Jeroen werkt al 11 jaar voor de groendienst. Als ik dan zie met welke zorg hij met de aarde omgaat,  kan ik alleen maar denken en zeggen ” heb respect voor het werk van deze mensen en draag zorg voor de natuur die we van moeder aarde hebben  gekregen.

image

Het blijft verder regen en het ziet ernaar uit dat dit voor de rest van de dag is.
Rechts, links, zoveelste straat links, 50m, 100m… In een bosweg vraag ik me af waar ik mee bezig ben. Ik zie mijn thuis voor me. Een zetel, potje koffie, dekentje, muziek, een boekje… Luieren.
Beetje verder een huis, een vierkante rooster in de gevel. De dampkap! De keuken. De geur van grootmoeders keuken. Voor mijn ogen verse frieten, een paardebiefstuk,  boerenboter. .. zaterdagse kost bij grootmoeder.  De pan om uit te kuisen 🙂  De vogels brengen me terug op de weg. Dit was toen. ..lang geleden.  In Zolder stap ik binnen in een vissers kantine. “Uw vliegtuig is al vertrokken”, roept een man me toe.  Ok, laten we even mee doen dacht ik bij mezelf. “Goede,  den deze had ik nog niet gehoord. Ga je skiën.  Ben je op zoek naar sneeuw.  Er zijn hier geen bergen. Een wandelende rugzak…Een parachut, ja zo had ik het nog niet gehoord.  Dank je wel!” Stilte! 
Rond achttien uur kom ik aan in Eversel. De Sint Jacobskerk is dicht. Ik bel aan bij pastoor Frans voor de sleutel. “Waar ga je nog naartoe”, vraagt de pastoor me. “Dit is mijn eindpunt voor vandaag. Kan u me helpen meneer de pastoor.  “Ik heb wel een kamer, wel geen bed”. “Geen probleem, ik heb een slaapmatje en slaapzak”. “Ik ben niet thuis tot rond middernacht”. 🙂 Ik had het ondertussen begrepen 😉 . Verder zoekend kom ik bij Peter en Elfried.  Wat weet ik dit te appreciëren wanneer je als pelgrim je onmiddellijk thuis kan en mag voelen. Dit betekent heel veel op een lange weg. Je thuis mogen voelen. 🙂 Peter belt de zus van Elfried om op bezoek te komen en elkander te ontmoeten. Ook zij deden de tocht,  wel met de fiets.  Een douche maakt brengt me terug energie. Daarna volgt  stamppot met worst een welgekomen maaltijd na een sombere regendag. We hebben nog een goed gevulde avond en ik heb zo een vermoeden dat er babbelwater in de stamppot was 😉

Choco:€ 1,30

image

8 gedachtes over “Babbelwater

  1. Hey Jasmine, heb vandaag je dagboek nog eens bijgelezen. Het blijft boeiend om je te volgen. Vind het knap hoe je op vertrouwen en goodwill navigeert ! Het geeft me zin om ook eens zo iets te ondernemen en alles eens achter te laten …. Nog een mooie tocht en tot de volgende en misschien tot in Lier ….? xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s