Opoeteren

image

12 juli 2015 – Drie zoenen, een grote glimlach zo nemen zuster Maria, Marie-Thérèsa en ik  afscheid van elkaar. Ik daal de trappen af en wens hen nog een goede bezinning.  Op weg naar de Sint Jacobskerk waar de eenvoudige façade een mooie Rococo stijl verbergt, hou ik nog even halte bij de Zusters van Liefde voor een stempel in mijn Credential (stempelboekje).
Ik vervolg mijn weg via de ‘Libelleroute’ in het natuurgebied Tösch-Langeren. Op mijn linkerkant een grote waterpartij, golvend water. Verschillende vogels verpozen samen op het water.  Libellen vliegen heen en weer.  Witte vlinders vliegen per twee alsof ze achter elkaar aanzitten. In Neeroeteren zie ik jonge meisje spelen met water en zeepschuim. Ik wandel het kampveld op en vraag naar de begeleiding. Naar het toilet. Ik loop door vroegere  koestallen. Ze kregen allen een fel kleurtje op de muur. Aan het plafond zo van die slierten wanneer je er tegenaan loopt je haren er blijven in kleven. In de keuken twee mama’s die aan het koken zijn. Twee grote kookpotten,  pollepels.  Het eten wordt verdeeld in kleinere porties. Hanelore, één van de mama’s is al vijf jaar achtereenvolgend kok voor de kinderen van de Chiro in Essen.  Morgen komen de allerkleinste aan en zijn dan in totaal met zeventig kinderen. Mijn petje af.

image

Ik heb er zelf honger van gekregen. Er rest me enkel nog twee melk broodjes uit Bilzen. Niet genoeg om op krachten te blijven.  Op het einde van de straat zie ik een vrouw in de tuin werken. Ik vraag of ze mij kan helpen met een boterham. Zonder enige twijfel maakt Esmeralda broodjes voor mij klaar, pakt alles mooi in en ik vertrek na een kort en intense ontmoeting.  Het volgende stukje natuur op de grens tussen Neeroeteren en Opoeteren steelt mijn hart. Een prachtig stukje natuur gebied van Natuurpunt. Afwisselend wandel ik over een knuppelpad. Links van mij een beekje, aan de over veel varens. De natuur is hier zo mooi dat ik even de muggen vergeet. Het voelt hier vredig. Totaal anders dan de natuur van gisteren in de buurt van de zinkfabriek, Monostort voor vliegassen, hoogspanning.  De vogels laten zich van hun beste kant horen. Niet ver van het domein ’t Zaveltje. Een bijzonder kapelletje.  Er was iets heel sterks en puur aanwezig. De eigenaar wou juist weg rijden. Hij gaf me een briefje. “Ga gerust binnen en steek een kaarsje aan, misschien zien we elkander straks.” Ik doe het briefje open ‘Vrouwe van Alle Volkeren’, een datum 31 mei. Mijn verjaardag datum.  Nadien wandel ik verder vol energie, mijn laatste kilometers van vandaag. Mijn voeten zijn daar niet zo tevreden mee. Deze zijn heel blij en natuurlijk ikzelf ook wanneer ik bij Jeannine en Florent onderdak krijg. In een warm nestje val ik in slaap.

image

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s