De Postbode

image

9 juli 2015 – Goed geslapen en uitgeslapen ben ik voor mijn wekker op. De ochtendgebeden. Ontbijt en dan samen met de zusters naar de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek voor de eucharistieviering.  Het evangelie volgens Matteüs is van heel toepasselijk.
Jezus zei tot de apostelen,
“”Als gij in een stad of in een dorp komt, onderzoekt dan wie waard is u te ontvangen,  en verblijft daar tot gij weren vertrekt. “Wanneer ge dat huis binnentreedt brengt het uw vredegroet; en wanneer het die waard is moge uw vrede over dat huis komen, maar wanneer het die niet waard is, dan kere uw vrede tot u terug. “Als men u ergens niet ontvangt en niet naar uw woorden luistert, verlaat dan dat huis of die stad en schudt het stof van uw voeten…
Een zuster en ik kijken elkander aan.  We glimlachen naar elkaar. Na de dienst,  ” jij  hebt het stof van je schoenen niet moeten afschudden”.  🙂
Na de eucharistieviering keer ik samen met de zusters terug naar het klooster.  Boterhammen smeren, koffie drinken.  Zuster Rita komt me een geschenk brengen.  Een boek over het zoveel jaren bestaan van de Grauwzusters.  “Zuster dank je wel. Ik neem het met plezier aan. Voor het gewicht zal ik het hier laten liggen en in het najaar kom ik bij jullie op bezoek. Ik zou het dan ook fijn vinden dat jullie allen jullie naam erin schrijven”. “We kunnen het ook opsturen”. “Neeneen zuster, ik kom er met plezier om”. Ik wordt uitgenodigd voor de zevenjaarlijkse Kroningsfeesten in 2016. Een Mariaverering. “Ik kom met plezier zusters en vier dit graag samen met jullie allen”. Ik verlaat laat in de morgen het klooster. Ik geef aan allen een kus. “Dank je wel voor je vriendschap”, roept Zuster Lucia nog terwijl ik in de deuropening sta. Naar de Basiliek om een pelgrimstempel. Lang geleden dat ik nog zoveel mensen op een ochtend in de week in de kerk samen heb gezien.  Terug op de weg. Ik hoor iemand fluiten.  De postbode. “Dat is een vrolijke postbode”, roep ik terwijl hij verder fietst. “Moet wel hé! ” , roept hij terug al lachend.  “Dat is plezant hé!”, roep ik terug. Ilyas, de postbode.  “Een naam afkomstig uit Pakistan.” Weet hij me met fierheid te vertellen. ” Mijn ouders waren ooit in Pakistan.  Hadden er geldproblemen. Een Pakistanees hielp hen. Hij noemde Ilyas. Ilyas trapt al fluitend verder op de ronde op de ronde van zijn vader.

image

Na een bocht een haag van rozen. Een verrassende geur. In Alden-Biesen vraag ik info in het toeristisch bureau.  Fonny probeert verschillende telefoons te doen om een overnachting te vinden. Tevergeefs. Ik krijg zijn telefoonnr. in geval ik geen overnachting zou vinden. Ik besef plots dat de dag aan mij voorbij is gegaan alsof deze niet is geweest. Een groot deel van wat ik gezien heb ontsnapt me. Niet getreurd. De gevoelens ben ik niet verloren.  Een glimlach en een goed gevoel komt naar boven. Dit zegt vandaag voor mij veel meer dan woorden 🙂 . Deze avond luister ik naar de 30000 ‘lastpost’ niet in Ieper deze keer wel in Bilzen aan de brandweer kazerne waar ik zal slapen.

Frieten: €2

image

2 gedachtes over “De Postbode

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s