Spikboomkapel

image

8 juli 2015 – Op een paar kilometers buiten de stad van Sint Truiden zoek ik de Spikboomkapel. Ik hoor geklop en getimmer.  Op een eilandje op de hoek van een straat, twee mannen, een gebinte, een lemenmuur. De kapel is in renovatie.  Een hond komt blaffend aangewandeld ‘Blaika’. “Is dit de Spitboomkapel”? “De Spikboomkapel,  ja”, antwoord Seppe. “Amai, zo een mooi werk dat jullie hier doen”, zeg ik met bewonderenswaardig ogen. Een beitel, een werkbank. Eikenhout, een gat en een pen. Volgens de ‘regels van de kunst’ en met veel zorg wordt deze kapel gerestaureerd.  Het totaal plaatje klopt gewoon. Twee mooie mannen -Seppe en Dries, vakmanschap, een kapel.
Het korte moment dat ik bij hen stond was zalig. Het getimmer blijf ik nog een eindje horen wanneer ik verder wandel.
Negen kilometer wandel ik op de Romeinse kassei met zijn vele historische punten. Aan het eerste punt een galg en een bank. Op de bank zit Coos. Een fietser op doortocht op de LF route. Ik zet mij bij. Ons onderwerp fietsen, wandelen en vooral ervaringen delen over de camino naar Santiago. Coos was er een paar jaar terug. Met zijn 71 jaar doet hij dit prima. De weg gaat op en neer, schitterende vergezichten tussen de afwisselende fruit boomgaarden.

image

Af en toe een korte regenbui. De weg heeft iets mysterieus.  Niet vreemd wanneer je hoort over Tjenne de heks, galgen, Onze Lieve Vrouwkes, kastelen.  Ik hou halte aan een eiken bosje. De takken van de bomen hebben grillige vormen, een laag bladerdek. Stilte! Een briesje komt voorbij.  Ik draai me om. Ik schrik. Op één meter achter me een schaap. Het staat me onbeweeglijk aan te kijken. 
De lucht wordt egaal grijs. Ik zal er deze keer niet aan ontsnappen.  Rugzak inpakken.  Fototoestel in veiligheid brengen.  Regen vest. Check, alles klaar. Al zingend ga ik verder. Van het liedje ‘In het bos daar staat….’ maak ik een eigen versie 🙂 .

In de straat daar staat een huisje. Keek eens even door het raam. Kwam een vrouwtje aangelopen. Klopte even aan.
Help mij! Help mij! Uit de nood. Of mijn buikje is in nood. Kom maar in mijn huisje fijn. ‘K zal je dankbaar zijn.

Het begint te gieten.
Al wiebelend en zingend ga ik verder. Ik breng mijn nacht door bij de Grauwzusters. ’s Avonds zit ik met zeven Zusters rond de tafel.  De verhalen vloeien de één na de ander. De zusters luisteren aandachtig mee. Voor het slapen gaan zit ik nog samen met de zusters in het salon. Wat voelt het hier goed. Na de late uurtjes van de laatste dagen probeer ik er deze avond vroeg in te kruipen. Voor het slapen gaan krijg nog een boodschap van Seppe via FB.

Jasmine, je verkwikte vanmorgen onze werf tijdens je bezoekje. Het bleef nog even hangen…We wensen je een behouden reis en met die glimlach op je gezicht ga je nog mooie mensen ontmoeten.  Geniet van je pelgrimstocht.

Met deze mooie woorden gaat mijn nacht in.

image

3 gedachtes over “Spikboomkapel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s