Pelgrims

image

18 juli 2015 – Na een lange onrustige nacht waar ik ieder uur van de nacht zag verlaat ik Lier. Ik voel dat ik me niet vrij kan maken van het gebeuren van gisteren.
Naast mij een donkere wagen die in tegen richting de straat over steekt en bijna naast mij stopt. Het venster gaat naar beneden. ” Compostela”, met een vragende verwonderde stem. “Ik heb die vorig jaar gedaan, nu het Jacobskerkenpad.  Ik ken jou”! “Ik ook”, antwoord de man terug. De volgende vijf minuten proberen we te vinden vanwaar. “Ik ben pas een week terug”. Tot de man zegt “Vézelay! Ik heb je daar gezien. Je was er toen met de fiets”. “Oh ja nu weet ik het weer.  Ja, tuurlijk en we zaten op de binnenkoer van Centre Madeleine”. “Dat is straf, en elkander hier terug tegenkomen. De Camino gaat gewoon verder.  Hoe noem jij weer? Ik ben Geert”, vertelt Geert met tranen in de ogen. “Ik ben Jasmine”. We nemen afscheid en roepen naar elkander toe “Buen Camino”! In Borsbeek bel ik aan, de pastorij . Niemand thuis. Een telefoonnummer staat aan het venster.  Ik telefoneer om te vragen of ik de kerk kan bezoeken.   Ik vermoed dat ik de pastoor aan de lijn heb. Na twintig minuten doet een vrouw de deur open van de kerk en heb ik de vrijheid de kerk buiten de kerkdiensten te bezoeken.  Lief dat ik die mogelijkheid krijg.

Aan de andere kant van de straat zie ik een forse man en zijn hond. Ik zie dat hij me op een nieuwsgierige manier aankijkt.  Onze weg kruist. Zeggen elkander een goede dag. Een lang gesprek.  Een tweede pelgrim.
De volgende pelgrim die ik ontmoet is in een supermarkt.  De verwondering, blijheid en ontroering was zichtbaar bij de man. Een mooi en krachtig moment.  Met een hartverwarmende knuffel nemen we afscheid van elkaar, ook met de vrouw aan zijn zijde.  Ik zie de mensen nog even aan de kassa. Leg mijn hand op mijn hart als teken van dankbaarheid en verbinding en wandel de laatste kilometers van de dag. Via het Rivierenhof, een domein en Park kom ik moe en voldaan aan. Ik zet me op een muurtje aan een bank. Eet mijn laatste boterham op. Ik voel een aanwezigheid in de rug. Een vrouw staat achter me. “Mevrouw woont u hier”? “Neen, ik kom naar de bank”, antwoord de vrouw me met een vragende blik.  Ik leg haar uit dat ik een overnachting zoek. Ik mag mee. De vrouw, Lieve, was recent in contact gekomen met een pelgrim op reis en aangewakkerd voor de camino. “Jah, ik heb het wel moeilijk met de verhalen ‘dat wat je vraagt, je het krijgt op deze weg’. Ik zeg niets. Later op de avond weet Lieve me aan de vaat te vertellen,  “dat is wel straf dat ik je net nu ontmoet”. Ik twijfel even of ik hierop reageer, ” weet je nog wat je zei over het moeilijk geloven over wat je ontvangt op de weg. Ben je nog altijd van dezelfde mening”? “Ja, dat is straf”, met een meer overtuigende stem.

Detail, Sint Jacobus, Borsbeek

Detail, Sint Jacobus, Borsbeek

Eten: €2,25

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s